دنیای این روزای من...!

دنیای این روزای خالی از کینه و شادی هستن...! دلم میخواد دیگه از کسی ناراحت نباشم ، خیلی حساس شدم ، خیلی زود رنج شدم...! با اینکه چیزی بهش نگفتم و تو برخوردی که باهاش داشتم و خودشم میدونست که هرچی از دهنم در بیاد و بهش بگم حقشه و سرشو انداخت پایین اما بازم باهاش مهربون و منطقی حرف زدم ،اما...! اما بازم از خودم دلخورم...! نباید اصلا تو دلم جایی برای کینه از آدمها بذارم...! به من چه که رفته با کی چی پشت سر من گفته؟! مگه از من و درجه و جایگاهم کم میشه؟! مگه رییس که همیشه میگه تو بهترین نیروی من هستی ، با حرف اون انسان از خدا بی خبر ، از چشمش میفتم؟! معلومه که نه...! خودم هم خوب میدونم اینقدر ماموریتایی که من رفتم و به حول قوة الهی ، با موفقیت پشت سر گذاشتمشون ، چنان اعتباری برای من تو اداره و پیش همکارام ، ساخته که نیازی به ضایع کردن اون آدم ندارم ، حالا میخواد بره پشت سر من هر چی دوست داره به رییس یا مقامات بالاتر حتی سردار فرماندهی نیرو بگه ، از من چیزی کم نمیشه...!

پ.ن: دلم بشدت برای یکی تنگ شده ، خییییییلی دلم براش تنگ شده ، پس فردا ، سالگرد روزیه که برای جفتمون خیلی عزیز بود...! کاشکی پیشم بود...! سر آشپزی روز عاشورا ، مخصوصا سر دیگ خورش که داشتم میپختمش ، خیلی براش دعا کردم...! دلم جدا تنگش شده که یبار دیگه از ته دل بغلش کنم...!

پ.ن: یا امام حسین (ع) ، ای مولا و سرور من ، خودت کمکم کن ، دستمو بکیر و یاریم کن ، دل شکستمو به حرمت دل شکسته ی مادر بزرگوارت تسکین بده...!